W ślad za przedsiębiorcami w ubieganiu się o dotacje unijne podążają instytucje kultury, kościoły, stowarzyszenia, organizacje samorządowe. Każdemu zależy by jego miejscowość czy region były znane w kraju, często odwiedzane. Dziedzictwo kulturowe, spuścizna przodków stanowi nie tylko o nas samych, ale i atrakcyjności regionu. Udział społeczeństwa w życiu kulturalnym rozwija je.
Można pozyskać fundusze na budowę czy przebudowę, a także na niezbędne wyposażenie publicznej infrastruktury kulturalnej. Usuwanie barier architektonicznych dla osób niepełnosprawnych w istniejących obiektach kultury również jest objęte refinansowaniem.
Przedmiotem dofinansowania może być też rewitalizacja, renowacja, rewaloryzacja, remont, przebudowa, adaptacja publicznych obiektów historycznych i zabytkowych oraz obiektów poprzemysłowych wraz z ich otoczeniem (np. parking) oraz ich przystosowanie na cele kulturalne.
O dotacje można ubiegać się z Regionalnych Programów Operacyjnych. Wsparcie dla projektów jest możliwe do wysokości 85 % kosztów kwalifikowanych projektu. Terminy naboru wniosków są różne w zależności od województwa.
– Warto realnie oszacować wartość robót budowlanych, aby po otrzymaniu dofinansowania nie okazało się, że zaplanowane środki nie pozwalają na zrealizowanie zaplanowanego zakresu prac – mówi Robert Pierzchała, Dyrektor Marketingu firmy ARCHETON Sp. z o.o.
Przykładami koncepcji obiektów kulturalnych są projekty Atelier Archetura. W pracowni powstają projekty architektoniczne łączące wizjonerstwo z kontekstem miejsca, uwarunkowaniami technicznymi i możliwościami ekonomicznymi w ramach wyznaczonych przez Inwestora.
Jednym z przykładów jest koncepcja „Art Forum” w Annace w Japonii, czy Wielkie Muzeum Egipskie w Gizie. Wędrówka po muzeum jest podróżą w czasie i przestrzeni, zarówno w dosłownym, jak i symbolicznym sensie. Innym przykładem jest koncepcja Kaplicy dla Domu Pomocy Społecznej „Pod Brzozami”. Kubiczna prosta bryła zbudowana na rzucie kwadratu. Nakryta dachem dwuspadowym. Elementem wyróżniającym jest elewacja wschodnia, od strony ołtarza, oderwana bryła w formie łuku z dużym wirtualnym krzyżem wyciętym z kubatury ściany. Wnętrze proste, surowe, z małą ilością światła zewnętrznego, sprzyjające modlitwie w skupieniu.
Źródło: Alexandrite Group
Wojciech Boczoń
