Standardowe ubezpieczenie turystyczne może nie chronić pracownika wysłanego do kraju objętego konfliktem lub ostrzeżeniem przed podróżą. Jak wskazuje Attis Broker, firmy organizujące takie delegacje powinny sprawdzić nie tylko zakres kosztów leczenia, lecz także ochronę na wypadek wojny, zasady ewakuacji i uwzględnienie pracy fizycznej. Na rynku dostępne są specjalistyczne programy ubezpieczeniowe dla wyjazdów do regionów wysokiego ryzyka.
Firmy prowadzące działalność w Ukrainie czy na Bliskim Wschodzie nadal wysyłają za granicę przedstawicieli handlowych, zespoły techniczne i serwisantów. W ich przypadku zmiana kierunku podróży lub rezygnacja z wyjazdu bywa trudniejsza niż przy wyjeździe turystycznym.
W komunikacie Attis Broker wskazano, że najwyższy, czwarty stopień ostrzeżenia MSZ, oznaczający odradzanie wszelkich podróży, obejmuje 30 państw, m.in. Ukrainę, Rosję, Iran, Izrael, Liban, Arabię Saudyjską i Kuwejt. Dla kolejnych 18 państw, w tym Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kataru i Omanu, resort odradza podróże, które nie są konieczne. Przywołane dane IATA wskazują natomiast, że w pierwszych trzech kwartałach 2026 r. popyt na przewozy lotnicze na Bliskim Wschodzie był o 18,5 proc. niższy niż rok wcześniej.
– Przepisy nie nakładają na pracodawcę obowiązku wykupienia polisy podróżnej, ale nie zdejmują z niego odpowiedzialności za koszty leczenia pracownika w zagranicznej delegacji. Bez ubezpieczenia, które obejmuje dany wyjazd, firma finansuje to ryzyko z własnej kieszeni. Dlatego pracownika wysyłanego poza kraj zawsze powinno się ubezpieczać. A w przypadku wyjazdu w region podwyższonego ryzyka trzeba dodatkowo upewnić się, czy posiadana polisa na pewno zadziała w kraju docelowym – mówi Jakub Brzeziński, broker ubezpieczeniowy w Attis Broker.
Broker przypomina, że rozporządzenie dotyczące podróży służbowych przewiduje zwrot niezbędnych kosztów leczenia pracownika, który zachorował podczas zagranicznej delegacji, oraz pokrycie kosztów transportu ciała do kraju w razie zgonu. Zaznacza jednocześnie, że firmy prywatne mogą ustalać własne zasady rozliczania delegacji w regulaminie wynagradzania lub umowie o pracę, a przy braku takich ustaleń stosują rozporządzenie. Karta EKUZ może pokryć część kosztów leczenia w krajach objętych jej działaniem, ale nie zapewnia ochrony na całym świecie.
Według Attis Broker standardowe polisy turystyczne często wyłączają szkody związane z wojną, terroryzmem, stanem wojennym i wyjątkowym, a także podróże do krajów objętych ostrzeżeniami. Dostępne w części ofert rozszerzenie o nagłe działania wojenne może chronić przed niespodziewanym wybuchem walk, zwykle przez ograniczony czas i przede wszystkim w zakresie kosztów leczenia oraz assistance. Nie musi jednak obejmować podróży rozpoczętej już po wybuchu konfliktu.
– Firma, która wysyła pracownika tam, gdzie walki już trwają, zna to ryzyko przed wyjazdem, więc potrzebuje innego rodzaju ochrony niż polisa turystyczna z rozszerzeniem – wyjaśnia Jakub Brzeziński.
Znaczenie ma również charakter wykonywanych zadań. Jak wskazuje ekspert, polisy turystyczne mogą wyłączać pracę fizyczną lub wymagać dopłat. Dotyczy to m.in. ekip montażowych, serwisantów energetyki i offshore oraz pracowników budów infrastrukturalnych.
Alternatywą są programy określane jako mission insurance lub war-risk travel insurance. Ochronę zawiera się na rok albo na konkretną misję, po indywidualnej ocenie ryzyka dla danego kraju. Ubezpieczyciele uwzględniają przy tym również ostrzeżenia brytyjskiego resortu spraw zagranicznych i Departamentu Stanu USA.
Takie programy mogą obejmować skutki biernego udziału w konflikcie, czyli sytuacji, w której pracownik nie walczy, ale doznaje szkody wskutek działań wojennych. Istotnym elementem jest również ewakuacja osoby, która nie odniosła obrażeń, lecz musi opuścić zagrożony obszar. Jej uruchomienie może zależeć od zaleceń władz, decyzji ubezpieczyciela lub oceny dostawcy usług bezpieczeństwa.
Zakres może uwzględniać całodobowe monitorowanie sytuacji, lokalizowanie pracowników, alerty i briefingi przed wyjazdem. Dostępne są także rozwiązania obejmujące pracę fizyczną, NNW z ochroną na wypadek ryzyka wojennego oraz porwanie dla okupu i bezprawne zatrzymanie, połączone ze wsparciem konsultantów kryzysowych.
– Dobór ochrony powinien zacząć się od odpowiedzi na podstawowe pytania: kto i dokąd jedzie, jak często i co będzie robił – pracował w biurze czy np. przy instalacjach pod napięciem. Potem trzeba przejrzeć wszystkie polisy w firmie: turystyczne, grupowe na życie, NNW i OC pracodawcy – podsumowuje Jakub Brzeziński.
Ekspert podkreśla, że należy sprawdzić, czy poszczególne umowy zapewniają spójną ochronę w konkretnej lokalizacji, oraz śledzić zmiany list krajów wyłączonych z ubezpieczenia. Sama polisa nie zastępuje przygotowania do delegacji, w tym briefingu bezpieczeństwa, planu ewakuacji i rejestracji podróży w systemie Odyseusz.
