Giełdowe struktury na trójkę

Spadki na giełdach nie mogły pozostać bez wpływu na wyniki zapadających produktów strukturyzowanych. Średnia stopa zwrotu struktur powiązanych z rynkiem akcji zakończonych od początku sierpnia wyniosła 0,52 proc. w skali roku.

Od sierpnia do dziś indeks WIG20 stracił 16 proc. Podobnie zachowywały się giełdy krajów azjatyckich, europejskich i amerykańskich. W analizowanym okresie jeszcze bardziej niż nasza giełda spadały m.in. Hang Seng w Hongkongu (19,5 proc.) i niemiecki DAX (18 proc.). Te zawirowania odbiły się na wynikach nie tylko funduszy inwestycyjnych, ale i produktów strukturyzowanych powiązanych z giełdami. Tych wprawdzie jest w 2011 roku mniej niż w roku ubiegłym (ich udział w rynku spadł o kilka pkt proc.), ale banki nadal chętnie skłaniają się ku inwestycjom opartym na rynku akcji.

Stopy zwrotów indeksów giełdowych w okresie od 1. sierpnia do 19. października br.

Źródło: obliczenia Open Finance na podst. danych Stooq.pl

Spośród 39 produktów strukturyzowanych, powiązanych z indeksami giełdowymi lub koszykami akcji, które zakończyły się w okresie od 1 sierpnia do 19 października br., zysk przyniosło 13 inwestycji, czyli dokładnie jedna na trzy. Warto tu przytoczyć statystyki z pierwszego półrocza br. – zysk przyniosło wówczas 70 proc. giełdowych struktur.

Jeszcze gorzej to wygląda, gdy poszukamy inwestycji, które przyniosły zysk na satysfakcjonującym poziomie (czyli co najmniej 10 proc. w skali roku). Okazuje się, że w omawianym okresie były takie tylko dwie. Lokata WIGtoria Banku BPH zarobiła 10,31 proc., a Inwestycyjny Plan Ubezpieczeniowy – DILT 012 WIG20 (03) ING Banku Śląskiego 8,33 proc., które zwolnione było z podatku Belki (czyli wynik ten porównać można z opodatkowanym 10,28 proc.).

Analiza wyników produktów strukturyzowanych powiązanych z rynkiem akcji zakończonych
w okresie od 1. sierpnia do 19. października br.

Źródło: Open Finance.

Co więcej, cztery z 39 struktur zakończyły się stratą, najwięcej powodów do narzekań mają osoby, które zainwestowały w Szybki Kurs na Zysk II (3) z oferty Noble Banku, który po dwóch latach zanotował stratę w wysokości 17,89 proc. Dwie poprzednie edycje tego produktu straciły 15,14 i 9,56 proc. Oprócz nich straty przyniosła jedna inwestycja ze stajni Deutsche Banku PBC – Certyfikat Express db WIG20 IV, na którym w trzy lata klienci stracili 7,63 proc.

Jednocześnie wszystko wskazuje na to, że inny Szybki Kurs na Zysk Noble Banku będzie najlepszą strukturą całego 2011 roku, bo w marcu dał zarobić nieopodatkowane 60,07 proc. Podobnie zresztą jest z certyfikatami sprzedawanymi przez DB, wiele z nich przyniosło zysk w wysokości kilkunastu proc. w skali roku.

Były to bliźniacze produkty, dlaczego więc kończą się tak różnymi wynikami? Chodzi o tzw. „timing”, czyli wpasowanie się z inwestycją w trend panujący na rynku. Struktura może dać zarobić nawet 50 proc. lub więcej jeśli strategia obrana przez konstruktorów (ta w absolutnej większości zakłada wzrost notowań, struktury na spadki to rzadkość) będzie zgodna z tym, co wydarzy się na rynku. To jednak źle świadczy o firmach oferujących tego typu inwestycje, bo opracowując swoje strategie nie dostosowują ich do tego co dzieje się na rynku. Bez względu na zachowanie giełd zdecydowana większość struktur zakłada, że wyniki indeksów będą dodatnie i nawet na szczycie hossy klientom sprzedawano struktury zakładające dalszy wzrost.

Omawiane wyniki nie wróżą dobrze potencjalnym zainteresowanym strukturami. Ale mają też drugą stronę. W trakcie spadków na wszystkich praktycznie rynkach giełdowych większość z nich ochroniła kapitał inwestorów, którzy zamiast stracić, odzyskali zainwestowane środki. W pierwszym półroczu 2011 roku prawie 90 proc. oferowanych na polskim rynku struktur miało pełną ochronę kapitału. Pozbawione tej cechy oferty przeznaczone są dla inwestorów, którzy są w stanie podjąć ryzyko utraty pewnej części zainwestowanych środków. W zamian za to otrzymują większy potencjał zysku i szansę na taki wynik jak zwolnione z podatku od zysków kapitałowych 60 proc. z Szybkiego Kursu na Zysk.

Źródło: Open Finance