W związku z podjęciem w dniu 15 stycznia 2015 r. przez bank centralny Szwajcarii decyzji o zaprzestaniu obrony minimalnego kursu wymiany CHF/EUR na poziomie 1,20, skutkującej gwałtownym umocnieniem kursu franka szwajcarskiego (CHF) względem walut głównych oraz silnym osłabieniem złotego polskiego (PLN) względem CHF, jak też mając na uwadze znaczący portfel kredytów mieszkaniowych udzielonych przez polski sektor bankowy gospodarstwom domowym, a zarazem wyrażonych, denominowanych lub indeksowanych we frankach szwajcarskich (dalej określanych łącznie jako kredyty CHF), Urząd Komisji Nadzoru Finansowego (UKNF) informuje:
Wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzanych przez UKNF, NBP (Narodowy Bank Polski), EBA (European Banking Authority – Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) wskazują, że polski sektor bankowy jest odporny nawet na znaczące osłabienie się PLN względem CHF, jak też ewentualne silne i skumulowane w jednym momencie pogorszenie spłacalności kredytów CHF.
Dokonana przez UKNF symulacja dla trwałej deprecjacji o 30% (zakładany kurs CHF/PLN 4,4980) wskazuje na spadek łącznego współczynnika kapitałowego z 14,62% do 14,38%, a wskaźnika opartego na funduszach najwyższej jakości (CET1) z 13,48% do 13,28%.
Efekt deprecjacji PLN wobec CHF o 30% nie spowoduje więc znaczącego wzrostu ryzyka systemowego.
Przy założeniu trwałej deprecjacji o 50% (zakładany kurs CHF/PLN 5,1900) szacowana zmiana funduszy w połączeniu ze wzrostem aktywów ważonych ryzykiem przełoży się na spadek łącznego współczynnika kapitałowego z 14,62% do 13,56%, a wskaźnika opartego na funduszach najwyższej jakości (CET1) z 13,48% do 12,49%.
Deprecjacja PLN wobec CHF o 50% również nie spowoduje znaczącego wzrostu ryzyka systemowego.
Przy utrzymaniu stóp procentowych LIBOR CHF na poziomie zbliżonym do obecnego wzrost kursu CHF/PLN do 4,0, a nawet 4,5 i 5,0, powinien zostać zaabsorbowany przez większość kredytobiorców CHF, a miesięczna zmiana raty spłaty byłaby porównywalna do tych, jakie płacili kredytobiorcy mający analogiczny kredyt w PLN.
Istotny wzrost ryzyka następuje natomiast przy założeniu połączenia wzrostu kursu CHF/PLN ze znacznym wzrostem stóp procentowych LIBOR CHF, któremu jednak przeciwdziała jednoczesna decyzja banku centralnego Szwajcarii o obniżeniu stóp procentowych o 50 punktów bazowych.
Relatywnie korzystna sytuacja większości kredytobiorców CHF wynika z tego, że obserwowanemu od połowy 2008 r. osłabieniu złotego towarzyszy spadek stóp procentowych LIBOR CHF, co w całości lub znacznym stopniu rekompensowało skutki osłabienia złotego.
KNF podkreśla, że istotna część zadłużenia w CHF w ostatnich latach została spłacona. Od końca 2009 r. wolumen kredytów mieszkaniowych dla gospodarstw domowych w CHF (wyrażony w walucie naturalnej) w sektorze bankowym obniżył się o 21,6%.
