Wejście w życie 20 lutego 2011 roku nowelizacji ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw spowoduje kluczowe zmiany w dziedzinie hipoteki, która w obecnym stanie prawnym jest jedyną formą zabezpieczenia wierzytelności na nieruchomości
Zasadniczy jej kształt został nadany ustawą w 1983 roku i od tamtego momentu przepisy w tym obszarze nie były zmieniane.
– Wprowadzenie zmian podyktowane było nie tylko potrzebą wyeliminowania nieścisłości pomiędzy przepisami hipotecznymi a innymi ustawami, ale również uczynienia z hipoteki bardziej skutecznego zabezpieczenia. Zdecydowanie korzystniej wpłynie to na sytuację inwestorów starających się o kredyt hipoteczny – informuje Paweł Szczepanek, szef działu doradztwa inwestycyjnego firmy architektonicznej Archeton Sp. z o.o.
Dotychczas istnieje podział na hipotekę zwykłą oraz kaucyjną. Hipoteka zwykła służy zabezpieczeniu wierzytelności o ustalonej wartości, zaś kaucyjna obejmuje przyszłe wierzytelności, które mogą przybrać np. formę niespłaconych odsetek od kredytu. Nowelizacja zrywa z takim podziałem, wprowadzając jednocześnie tylko jeden rodzaj hipoteki, która dotyczyłaby zarówno wierzytelności o ustalonej wartości, jak i tej która dopiero powstanie w przyszłości.
– W myśl nowych przepisów inwestor będzie miał możliwość ubiegania się o zmniejszenie wysokości ustanowionej hipoteki w związku ze zmniejszeniem wysokości zobowiązania wynikającego z kredytu. Dzięki temu będzie mógł zaciągnąć dodatkowe zobowiązania i zabezpieczyć je na tej samej nieruchomości – komentuje Paweł Szczepanek z firmy architektonicznej Archeton Sp. z o.o.
Innym novum jest instytucja dająca możliwość zabezpieczenia jedną hipoteką kilku wierzytelności z różnych stosunków prawnych przysługujących temu samemu wierzycielowi. W przypadku, gdy wierzytelności przysługują różnym podmiotom, ale służą realizacji tego samego przedsięwzięcia, wierzyciele powołują administratora hipoteki, którym może być jeden z wierzycieli albo osoba trzecia. Jego zadaniem jest wykonywanie praw i obowiązków wierzyciela hipotecznego we własnym imieniu, lecz na rachunek wierzycieli, których wierzytelności są objęte zabezpieczeniem.
Źródło: Alexandrite Group
