Tylko 13 proc. pracujących Polaków przyznaje, że po powrocie z pracy ma jeszcze energię, by w pełni zaangażować się w życie domowe. 46 proc. badanych twierdzi, że złe samopoczucie po pracy wpływa negatywnie na relacje z bliskimi — wynika z badania ARC Rynek i Opinia zrealizowanego na zlecenie Warty.
Tylko 13 proc. pracujących Polaków przyznaje, że po powrocie z pracy ma jeszcze energię, by w pełni zaangażować się w życie domowe. 46 proc. badanych twierdzi, że złe samopoczucie po pracy wpływa negatywnie na ich relacje z bliskimi, co szczególnie dotyczy kobiet (54 proc. vs 39 proc. mężczyzn). Stres zawodowy najmocniej odciska piętno na pracownikach do 35. roku życia. Zaledwie 4 proc. szuka wsparcia u psychologa lub psychoterapeuty.
Zmęczony, zamknięty w sobie
Z badania wynika, że ponad połowa pracujących Polaków (56 proc.) wraca z pracy w złym stanie emocjonalnym: najczęściej czują się pozbawieni energii (32 proc.) lub emocjonalnie wyczerpani, przez co trudno im zaangażować się w sprawy domowe (15 proc.). Co dziesiąty jest rozdrażniony i „łatwy do wytrącenia z równowagi”. Energię i spokój do zaangażowania się w sprawy domowe zachowuje 13 proc. badanych.
Kobiety znacznie częściej niż mężczyźni przyznają, że stres z pracy ma wpływ na relacje z bliskimi (54 proc. vs 39 proc.) i wpływa na skłonność do konfliktów (47 proc. vs 33 proc.). Mężczyźni częściej deklarują, że praca w ogóle nie wpływa na ich zachowanie w domu (31 proc. vs 16 proc. kobiet).
Ucieczka w samotność
Relaksując się po pracy, Polacy najczęściej (38 proc.) uciekają w telewizję, filmy czy seriale. Co trzeci ogranicza kontakt z innymi i odkłada rozmowy na później, a 28 proc. scrolluje dla relaksu media społecznościowe. Z bliskimi rozmawia po pracy tylko 26 proc. badanych, a po profesjonalne wsparcie psychologiczne sięga 4 proc.
Źródła stresu
Wśród najczęstszych źródeł stresu w pracy Polacy wskazują: nadmiar obowiązków (31 proc.), presję czasu i napięte terminy (28 proc.) oraz złą organizację pracy (22 proc.). 21 proc. przyznaje, że frustruje ich monotonia i brak satysfakcji z pracy. Co piąty odczuwa lęk przed utratą zatrudnienia lub stabilności finansowej.
Źródła stresu różnią się w zależności od płci. Kobiety częściej wskazują na brak wsparcia przełożonego (18 proc. wobec 11 proc. mężczyzn), podczas gdy mężczyźni częściej deklarują, że źródłem stresu są praca po godzinach i nadgodziny (14 proc. wobec 9 proc. kobiet).
Najmłodsi pracownicy najbardziej obciążeni
Najsilniej problem dotyka młodszych pracowników. Wśród osób do 35. roku życia 58 proc. przyznaje, że stres zawodowy wpływa na ich zachowanie wobec bliskich (vs 39 proc. w grupie 45+), a dla 52 proc. jest przyczyną kłótni z najbliższymi (32 proc. w starszej grupie wiekowej).
Młodsi pracownicy częściej niż starsi radzą sobie ze stresem sięgając po niezdrowe jedzenie lub używki, ale też trzykrotnie częściej korzystają ze wsparcia psychologa.
Okiem psychologa
„To, że praca wpływa na nasze życie osobiste, jest zjawiskiem naturalnym, a zależność ta działa również w drugą stronę, tj. sytuacja w domu oddziałuje na nasze zachowanie i samopoczucie w pracy. Warto także zaznaczyć, że wpływ pracy nie musi być wyłącznie negatywny, ponieważ może ona wzmacniać poczucie kompetencji, sprawczości i zadowolenia z siebie. Dane z raportu nie wydają mi się zatrważające, lecz pokazują, że coraz lepiej dostrzegamy, jak stres zawodowy oddziałuje na nasze samopoczucie i relacje. Po dniu pełnym kontrolowania emocji, reagowania na oczekiwania innych i radzenia sobie z napięciem może nam zabraknąć cierpliwości oraz energii potrzebnej w domu. Wówczas stres z pracy przenosi się na kontakty z bliskimi nie z powodu złej woli, ale z powodu psychicznego przeciążenia. Wyższe wyniki wśród młodszych pracowników i kobiet mogą częściowo wynikać z większej świadomości tych procesów, ale także z obciążenia wieloma rolami i obowiązkami. Pomocne może być konkretne wsparcie: możliwość opowiedzenia komuś o trudnym dniu, poproszenie domowników o chwilę odpoczynku albo rozmowa z przełożonym o nadmiarze zadań, terminach czy organizacji pracy. Warto także szukać konstruktywnych form regeneracji, a gdy odpoczynek, rozmowa i własne sposoby radzenia sobie przestają wystarczać, skorzystać z profesjonalnego wsparcia” — mówi dr Malwina Puchalska-Kamińska, psycholog Uniwersytetu SWPS.
Ochrona zdrowia psychicznego
Raport „Benefity przyszłości” ICAN Research pokazuje, że 61 proc. pracowników twierdzi, że ich kondycja psychiczna pogorszyła się w ciągu ostatnich trzech lat, a 62 proc. deklaruje, że skorzystałoby ze wsparcia psychoterapeutycznego, gdyby było dostępne w miejscu pracy.
Rośnie liczba zwolnień lekarskich z tytułu zaburzeń psychicznych. Według raportu ZUS w 2025 r. wystawiono ich 1,8 mln, co stanowiło 8 proc. wszystkich zwolnień. To o prawie 10 proc. więcej niż rok wcześniej i o 51,3 proc. więcej w porównaniu do danych z 2019 r.
„Jak pokazują dane rynkowe, opieka psychologiczna staje się dziś bardzo istotną potrzebą pracowników. Dane z naszego badania pokazują, że granica między życiem zawodowym a prywatnym jest dziś bardzo cienka — a jej przekraczanie ma wpływ na relacje z najbliższymi. W rozmowach z pracodawcami coraz częściej pojawia się pytanie: czy nasz pracownik będzie mógł zwrócić się o fachową pomoc, kiedy sobie nie radzi? Postanowiliśmy odpowiedzieć na to pytanie rozszerzając naszą bogatą ofertę ochrony zdrowia o wsparcie psychologiczne, które pracodawca może włączyć do zakresu ubezpieczenia dla swoich pracowników” — mówi Marek Twardowski, dyrektor zarządzający w TUnŻ Warta.
W ramach pakietu Zdrowie Psychiczne ubezpieczony może skorzystać z e-konsultacji z psychologiem lub psychoterapeutą, które dostępne są w ciągu dwóch dni roboczych od zgłoszenia. Oferta obejmuje również konsultacje psychiatryczne, psychoterapię przy rozpoznaniu zaburzenia, a także wsparcie psychologa w powrocie do pracy po absencji trwającej co najmniej 30 dni. W przypadku hospitalizacji na oddziale psychiatrycznym ubezpieczony otrzyma również świadczenie finansowe.
Badanie „Polak po pracy” zostało zrealizowane przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie Warty metodą omnibusową, na reprezentatywnej próbie 1021 dorosłych Polaków. Pytania dotyczące sytuacji zawodowej i samopoczucia po pracy zadano osobom pracującym (n=728).
