Szczególnie słabo giełda zachowywała się w pierwszej połowie tygodnia. Do środy WIG20 tracił nawet 4,5 proc., natomiast sWIG80 aż 5,0 proc. Dwie ostatnie sesje poprawiły nieco ostateczną statystykę, jednak ogólne wrażenie pozostało kiepskie. Niepokoić może przede wszystkim fakt, że trudno jednoznacznie wskazać co było powodem aż takiej słabości, szczególnie na tle rosnących indeksów głównych rynków zagranicznych. W tym samym czasie w USA szeroki rynek reprezentowany przez S&P500 wzrósł o 0,5 proc., niemiecki DAX o 0,8 proc., w granicach 3 proc. wzrosły notowania na giełdach w Tokio i Seulu. U nas przyczyn słabości dopatrywano się w przeróżnych czynnikach m.in. w zbliżającym się terminie rozliczenia podatku za 2007 rok, co mogło zwiększać podaż akcji ze strony tych inwestorów, którzy muszą dopłacić. Biorąc pod uwagę termin rozliczenia sesji, ostatnim dniem sprzedaży akcji na potrzeby rozliczeń z fiskusem mógł być w zasadzie czwartek. Do kupna akcji nie zachęca również perspektywa zbliżającego się długiego majowego weekendu. Można się spodziewać bardzo małej aktywności graczy, a dwa kolejne dni bez sesji zwiększają dodatkowo ryzyko inwestycyjne. Innym powodem słabości i chyba znacznie istotniejszym była zapowiedź przyspieszenia procesu prywatyzacji przez rząd. W warunkach ciągłego odpływu kapitału z funduszy inwestycyjnych, perspektywa zwiększenia podaży akcji na rynku pierwotnym musi bowiem skutkować spadkiem cen.
W ciągu tygodnia opublikowano kilka raportów makroekonomicznych. We wtorek na rynek dotarły dane o marcowej sprzedaży detalicznej, która spadła do 15,7 proc. z 23,8 proc. przed miesiącem. Dane okazały się słabsze od prognoz – rynek oczekiwał wzrostu na poziomie 20,9 proc. Również we wtorek GUS podał dane z rynku pracy. Bezrobocie spadło z 11,5 proc. do 11,1 proc. przy oczekiwaniach 11,3 proc. Zgodna z prognozami okazała się natomiast inflacja bazowa, która w marcu wzrosła z 2,5 proc. do 2,7 proc. Dane makro nie miały specjalnego przełożenia na koniunkturę na parkiecie, decydujący wpływ miały ogólne nastroje, a przede wszystkim zauważalny brak kapitału.
Pomimo zauważalnego spadku nie zmieniła się średnioterminowa sytuacja techniczna WIG20. Kurs indeksu w dalszym ciągu pozostaje w konsolidacji trwającej od ponad trzech miesięcy, która przybrała dość wyraźną strukturę trójkąta. O koniunkturze na parkiecie zdecyduje dopiero wybicie z omawianej formacji, przy czym obecnie szanse na wyjście zarówno górą jak i dołem wydają się zbliżone. Nieco gorzej prezentują się indeksy spółek małych i średnich. Obydwa indeksy mWIG40 i sWIG80 naruszyły poziomy lokalnego minimum z połowy marca, co z kolei grozi dalszym spadkiem do poziomu kluczowego wsparcia wyznaczonego dnem wyprzedaży ze stycznia tego roku. Ostatni z indeksów sWIG80 w środę naruszył także i ten poziom, ale nastąpiło to jedynie w cenach zamknięcia i na razie trudno przeceniać taki sygnał.
