Pierwsze dwie sesje charakteryzowały się wyjątkowo niską aktywnością inwestorów. Obroty spółek wchodzących w skład indeksu WIG20 ledwo przekraczały 500 mln zł. W drugiej części tygodnia było już pod tym względem nieco lepiej, jednak w dalszym ciągu oczekiwanie na raporty kwartalne spółek oraz niejasna sytuacja na rynkach zagranicznych nie sprzyjały podejmowaniu decyzji przez największych graczy na naszym rynku. Popyt był więc bardzo selektywny koncentrując się przede wszystkim na spółkach o największej płynności. Taka strategia w dalszym wynika z dużej niepewności co do losów trendu w następnych tygodniach. Środki alokowane są w taki sposób, aby w przypadku negatywnego zwrotu koniunktury zapewnić sobie możliwość szybkiego zamknięcia pozycji. Fundamenty spółek w tych warunkach odgrywają znaczenie drugorzędne.
Wśród sektorów zdecydowanie wyróżniały się banki. Subindeks WIG-banki wzrósł od poprzedniego piątku o 3,4 proc., a liderem były akcje PekaoSA, których kurs zwyżkował o 8,0 proc. Silniejsza pozycja sektora wynikała po pierwsze z dużej kapitalizacji spółek, a po drugie z faktu, że powoli powraca sentyment do sektora finansowego w USA, który prawdopodobnie najgorsze chwile związane z kryzysem na rynku kredytów hipotecznych ma już za sobą. Oprócz banków dobrze radziły sobie walory KGHM (+4,3 proc.). Akcjom miedziowego koncernu sprzyjał taniejący dolar, który napędzał wzrost cen na rynku surowcowym. Wyróżniał się ponadto subindeks WIG-paliwa (+2,4 proc.) na czele z PKN Orlen (+4,5 proc.). Zdecydowanym outsiderem w gronie spółek wchodzących w skład indeksu pozostawał Bioton. Wyprzedaż akcji spowodowała, że ich kurs spadł w ciągu tygodnia aż o 13,9 proc. osiągając najniższy poziom od października 2005 roku.
Ubiegły tydzień był nieco bogatszy w wydarzenia makroekonomiczne. We wtorek na rynek dotarły raporty z rynku pracy, inflacja CPI oraz bilans płatniczy. Wzrost przeciętnego wynagrodzenia po raz kolejny zanotował dwucyfrową wartość (+10,2 prco.), z kolei inflacja CPI na poziomie +4,1 proc. była zgodna z oczekiwaniami analityków. Wyraźnie słabiej wypadł piątkowy raport o dynamice produkcji przemysłowej, która w ujęciu rocznym wzrosła tylko o 0,9 proc. przy prognozach na poziomie 8 proc. Po raz ostatni tak niską dynamikę produkcji mieliśmy w maju 2005 roku. Dane makro nie miały jednak większego wpływu na zachowanie rynku, decydowała bardzo dobra piątkowa atmosfera na giełdach światowych.
Pomimo wzrostu sytuacja techniczna rynku nie uległa zasadniczej zmianie. Indeksy w dalszym ciągu poruszają się w tendencji bocznej, a kierunek przyszłego wybicia pozostaje sprawą otwartą. Bardzo istotna wydaje się jednak znaczna poprawa w tym względzie na wykresach głównych indeksów światowych. W USA indeksy S&P500 oraz Nasdaq Composite dotarły do poziomów kluczowych oporów i do ich przełamania brakuje już bardzo niewiele. Dalsza poprawa, która wydaje się prawdopodobna, przyniesie średnioterminowe techniczne sygnały kupna za oceanem, które nie pozostaną bez wpływu także na nasz rynek. Z dużą uwagą inwestorzy będą się też przyglądali kwartalnym raportom spółek, których sezon rozpoczyna się już w poniedziałek od raportu Banku Millennium.
