W czasie II Międzynarodowej Konferencji Coachingu w Centrum Coachingu Akademii Leona Koźmińskiego najwięcej czasu poświęcono rozwojowi firm w kierunku budowania kultury coachingowej. Już nie doraźne cele pojedynczych osób, ale zmiana kultury całej organizacji staje się realna w polskich firmach i naszych warunkach rynkowych. Hasłem Konferencji był Coaching jako Katalizator Rozwoju Organizacji.
Szef Konferencji i dyrektor Centrum Coachingu Akademii Leona Koźmińskiego dr Lidia D. Czarkowska mówi: Celem naszej uczelni jest tworzenie przestrzeni do wymiany najlepszych praktyk, aby budować świadomość czym jest coaching oparty o wysokie standardy. Chcemy by firmy i organizacje stosując to narzędzie mogły uzyskiwać spodziewane korzyści.
Podczas konferencji odbyły się prelekcje i warsztaty prowadzone przez 3 zagranicznych i 48 polskich ekspertów reprezentujące szerokie spektrum zastosowań coachingu w organizacjach. Każdy dzień trzydniowej Konferencji rozpoczynał 4 godzinny wykład lub warsztat gościa ze świata, każde popołudnie to kilka do kilkunastu krótszych warsztatów. I ich trakcie można było znaleźć odpowiedzi na pytanie jak skutecznie wdrażać coaching w organizacjach. To proces, który najczęściej zaczyna się od coachingu zewnętrznego dla wyższej kadry menedżerskiej, potem pojawia się coaching wewnętrzny oraz szkolenia menedżerów ze stosowania elementów coachingu. Jeśli to zaczyna działać, można pomyśleć realnie o coachingu zespołów a także jako metodzie wypracowania spójnej strategii na poziomie zarządu. Wtedy można pokusić się o kompleksowe budowanie coachingowej kultury organizacyjnej. O tym mówił w wykładzie inauguracyjnym dr Jonathan Passmore, niezwykle ceniony i nagradzany konsultant i coach w Pricewaterhouse Coopers Consulting, IBM Business Consulting, autor kilkunastu książek.
Kolejnym gościem zagranicznym był Philippe Rosinski, pierwszy europejski Master Certifed Coach International Coach Federation. Koncentrował się na idei coachingu holistycznego, pokazywał jak różne perspektywy działania człowieka wpływają na sukces zawodowy czy życiowy. Nie tylko sprawność zawodowa i managerska, ale także perspektywa sprawności fizycznej, psychologicznej czy politycznej (rozumianej jako logiczne funkcjonowanie w strukturze firmy z założonym skutkiem) jest ważna dla sukcesu. Philippe Rosiński pokazał także nowe badania dotyczące umiejętności z tzw. pogranicza. Okazuje się, że szereg zjawisk uznawanych za paranormalne coraz częściej zyskuje potwierdzenie w badaniach naukowych.
Z kolei dr Mark Rittenberg, szef Instytutu Executive Coaching przy University of California, Berkeley, pokazał jak pracuje się z liderami i przywódcami wielkich korporacji. Skoncentrował się na umiejętnościach coacha, takich jak praca głosem, oddechem, odzwierciedlaniem, technika playbacku. Niezwykle ekspresyjny, były aktor, uczeń Grotowskiego pokazał szereg technik, których sam naucza jako szef Instytutu Coachingu. By pokazać jak ważny jest coaching powiedział, że na jego Uniwersytecie nie można otrzymać dyplomu MBA, bez względu na liczbę punktów, jeśli nie zaliczy się obowiązkowo przedmiotów Zarządzanie i Coaching.
W kilkudziesięciu wykładach i warsztatach można było pozyskać wiedzę i inspirację w każdym rodzaju coachingu. Wśród kilkudziesięciu prelegentów można było spotkać polską elitę branży, w tym kadrę profesorską z dziedziny zarządzania. Z polskiej strony Konferencję zainaugurowali profesorowie – Włodzimierz Włodarski (mówił o tym jak wybijać kadrę managerską ze stanu apatii i wypalenia) oraz Czesław Szmidt, który pokazał praktyczne miejsce idei coachingu w nowoczesnych koncepcjach strategii korporacyjnych. Obok nich, w inauguracji wzięli udział m.in. dr Urszula Sadomska MCC ICF, pierwszy polski Master Certifed Coach ICF, Urszula Sadomska, Artur Rzepecki prezes ICF Polska, Maciej Bennewicz, prezes EMCC Poland, autor wielu książek z dziedziny coachingu.
W okresie wychodzenia z kryzysu trwa poszukiwanie narzędzi, które proces ten ułatwią, przyspieszą. Zdaniem dr Lidii D. Czarkowskiej coaching może być odpowiedzią: coach jest jak uważne i zarazem magiczne lustro, które pozwala w procesie coachingu dostrzec siebie po to, aby móc wyjść poza ramy bieżącej rzeczywistości. A wyjście poza rzeczywistość, sięganie po nowe rozwiązania będzie w najbliższych latach niezwykle ważne dla biznesu, dla firm i korporacji.
Źródło: Megalit
Wojciech Boczoń