To zaś prowadzi nas do wniosku, że przecena na GPW to wyłącznie nasz lokalny problem. Problem, którego jedynym racjonalnym wyjaśnieniem jest zamykanie pozycji przez graczy z rynku terminowego, które nałożyło się na realizację zysków przez inwestorów pozbywających się w wyraźnym pośpiechu akcji małych i średnich firm. Na koniec dnia WIG20 odrobił zresztą poranne straty i zakończył dzień zwyżką o 0,4 proc. Tak jak wcześniejsze spadki należało traktować w kategorii rozgrywek między grupami inwestorów, tak i ten wzrost na koniec sesji w piątek, jest w dużej mierze pochodną tego, że kurs rozliczeniowy kontraktów na WIG20 jest ustalany na podstawie przebiegu ostatniej godziny notowań.
Obroty były dziś potężne – jak na ostatnie warunki na GPW – i przekroczyły 1,5 mld PLN (tylko WIG20). Największe znajdziemy przy spółkach, które mają największy wpływ na WIG20 – Telekomunikacja, PKO BP, Pekao, PKN i KGHM – łączna wartość transakcji to prawie 1 mld PLN. Nie oceniałbym dziś kondycji spółek po tym, że np. Telekomunikacja zdrożała o 3,5 proc., a PKO BP staniało o 1 proc. Dziś spadały ceny miedzi, a mimo to KGHM wzrósł o 1,1 proc. Oczywiście ta poranna przecena ze śladami paniki, dała sygnał do kupna. Fundusze inwestycyjne opływają w gotówkę i dla nich była to prawdziwa okazja, żeby się w miarę tanio obłowić. Przyszły tydzień powinien być znacznie lepszy dla posiadaczy akcji, także dlatego, że wiele ostatnich danych wskazuje, że gospodarka USA naprawdę ma szansę uniknąć recesji. To prawdziwa ulga dla świata finansowego. A u nas sytuacja się zmienia o tyle, że grudniowe kontrakty już wygasły, a fundusze akcji nadal są zasilane gotówką.
Na szerokim rynku wzrósł kurs 41. spółek, spadł 200 (średnio o 3,0 proc.). Rano wyglądało to znacznie gorzej, ale szybko znaleźli się chętni na kupno przecenionych papierów. Zwłaszcza, że nie wszystkie spółki prezentują się jednakowo pod względem fundamentów. Liderem rynku został jednak ArkSteel, którego kurs zyskał 20 proc. wciąż dyskontując informację o wejściu do spółki inwestora (technicznie rzecz biorąc to inwestor zostanie wchłonięty). Lista spadkowiczów jest tak długa jak prawie cała tabela giełdowa. Odnotujmy jednak, że więcej niż o 10 proc. spadły akcje pięciu spółek. Rano było ich prawie czterdzieści.
Na rynku walutowym nie mało dostrzegalne, ale istotne zmiany. Świat finansów z zadowoleniem przyjął informacje o poprawie danych makro w USA. Cena euro spadła do 1,30 z prawie 1,32 wobec dolara. U nas dane o niskim w gruncie rzeczy wzroście płac (tylko 3,1 proc., choć trzeba pamiętać o efekcie wysokiej bazy z zeszłego roku, kiedy nieco przed czasem wypłacono górnicze barbórkowe), to kolejny argument – po niższej inflacji – za utrzymaniem stóp procentowych na obecnym poziomie. To oczywiście sprzyja złotemu, ale teraz to umacniający się dolar ma większy wpływ na naszą walutę – na koniec dnia za franka płacono 2,37 PLN, za euro 2,79 PLN, za dolara 2,89.
Wojciech Boczoń