Poczta Polska ogłosiła zamiar sprzedaży ubezpieczeń na życie. Nie wyklucza nawet powołania w tym celu własnego towarzystwa ubezpieczeniowego. Polisy na życie sprzedawać ma za pewien czas 10 tysięcy pracowników Poczty. Rozwiązania tego typu znane są od lat na zachodzie Europy. W polskich warunkach mogą jednak przyczynić się do wzrostu liczby przypadków misselingu.
Poczta Polska idzie o krok dalej niż InPost, oferujący ubezpieczenia majątkowe. Czy wie, na co się porywa? Obawiam się, że 10 tysięcy listonoszy lub pracowników z pocztowego okienka nie osiągnie w najbliższej przyszłości kompetencji agentów ubezpieczeniowych. Bez tych umiejętności trudno zaś wyobrazić sobie rzetelną sprzedaż ubezpieczeń ochronnych, a tym bardziej skomplikowanych wysokomarżowych produktów inwestycyjno-ubezpieczeniowych, takich jak ubezpieczenie na życie z UFK.
Co więcej, istotną część klientów poczty stanowią osoby starsze, nie posiadające dostępu do Internetu, a nawet do konta bankowego. Mogą one łatwo paść ofiarą nierzetelnej sprzedaży. Przed Pocztą Polską stoi trudne zadanie – zagwarantowanie ograniczenia liczby przypadków misselingu. W przeciwnym wypadku o ubezpieczeniach na życie z pocztowego okienka możemy jeszcze nie raz usłyszeć – z ust Rzecznika Ubezpieczonych.
Wykorzystanie sieci placówek Poczty Polskiej jako kanału dystrybucji ubezpieczeń nie jest pomysłem złym. Wręcz przeciwnie. Z całą pewnością rzesza listonoszów i pracowników stacjonarnych może przyczynić się do wzrostu świadomości ubezpieczeniowej – szczególnie na obszarach wiejskich. Naturalnym wydaje się oferowanie ubezpieczeń majątkowych zabezpieczających m.in. przed skutkami klęsk żywiołowych. Wykorzystanie tego obszaru jako początku ekspansji może przynieść Poczcie sukces. Diabeł – jak zwykle – będzie tkwił w szczegółach: rodzaju oferowanych produktów, kompetencjach sprzedających je pracowników, przejrzystości. A przede wszystkim strategicznej decyzji, czy Poczta ma się kojarzyć ze sprzedażą rajstop, czy wysokiej klasy usług.
Artur Kuczmowski, Agent Transfer
