Kontrakty na miedź gwałtownie zdrożały, co doprowadziło do wybicia z dużego trójkąta. Wybicie jest za małe, żeby je uznać za sygnał kupna, ale wszystko zapowiada, że on się niedługo pojawi. Oprócz dolara pretekstem dla podniesienia ceny miedzi był spadek zapasów. Jednak, jeśli spodziewamy się recesji w USA i spowolnienia w Chinach to naprawdę nie ma fundamentalnego powodu dla wzrostu ceny miedzi. Podobnie zachowała się ropa. Jej cena wzrosła do 99,55 USD za baryłkę. Oprócz dolara tutaj z kolei pretekstem były obawy o zmniejszenie dostaw z Nigerii, Wenezueli i Rosji. Niby dlaczego Rosji? Z powodu Kosowa? Przecież to bzdura… Poza tym nadal ekscytowano się wypowiedzią przedstawiciela Iranu, który bąknął coś w poniedziałek o możliwości obniżenia produkcji przez OPEC (totalnie nierealne). Jest jeszcze jakiś pożar rafinerii w Teksasie, ale to naprawdę nie zasługuje na omówienie. Faktem jest jednak to, że jeśli cena ropy pokona 100 USD to powstanie formacja dużej flagi z zakresem wzrostu do 150 USD. Nie dałoby się już uniknąć wpływu tak drogiej ropy na inflację.
Jeśli jedynym naprawdę sensownym powodem wzrostu cen surowców był słabnący dolar to czym uzasadnić tę hossę? Zakładam, że po prostu mechaniką rynku, czyli efektem kuli śnieżnej (Amerykanie nazywają to „momentum”). Słabnący dolar dał impuls początkowy, gracze zobaczyli, że jest szansa na wygenerowanie mocnego sygnału kupna przedłużającego hossę i rzucili się kupować kontrakty na surowce. Może nie tyle sami gracze ile automatyczne, komputerowe systemy inwestycyjne.
Wydawało się, że zachowanie surowców na rynek nie działa i przemożna chęć doprowadzenia do odbicia weźmie górę, bo indeksy na początku sesji mocno wzrosły. Potem jednak pojawiły się schody. Do piątej popołudniu ceny akcji osuwały się, potem byki znowu zaatakowały, ale przekonania w tym ataku już widać nie było. Nic dziwnego, że zachęcone słabością popytu niedźwiedzie uderzyły i na godzinę przed końcem sesji indeksy wylądowały na minusach. Czekano jeszcze na końcówkę sesji, ale byki nie miały chęci na atak, więc indeksy zakończyły dzień na czerwono. Źle to wróży rynkowi, ale faktem jest, że powodów do kupna akcji we wtorek nie było.
Po sesji raport kwartalny opublikowany przez Hewlett Packard. Był lepszy od prognoz. Prognozy też przekroczyły oczekiwania, więc nic dziwnego, że kurs akcji dynamicznie rósł. Dzięki temu indeks handlu posesyjnego (AHI) wzrósł o 0,44 procent (to dużo). Kontrakty na indeksy amerykańskie jednak rano spadały pociągnięte w dół przez spore spadki indeksów w Azji (winna jest droga ropa, chociaż w Singapurze nieznacznie staniała). Jedna spółka w żadnym przypadku nie zmieni koniunktury, więc wszystko się może dzisiaj jeszcze wydarzyć. Bardzo dużo zależy od raportów makro i od zachowania ceny ropy.
GPW zachowywała się we wtorek na początku sesji bardzo podobnie do innych giełd europejskich. U nas też otwarcie było neutralne, a potem indeksy zaczęły się osuwać. Banki, liderzy poniedziałkowych zwyżek indeksów, traciły podążając za swoimi europejskimi odpowiednikami. Jednak nasz rynek nie mógł przecież zachowywać się zupełnie inaczej niż inne rynki europejskie, więc od południa indeksy zaczęły odrabiać straty podążając za giełdami strefy euro. Nie udało się jednak utrzymać niewielkiego wzrostu. Indeksy kosmetycznie spadły, a obrót był nadal bardzo mały. Widać było, że polscy inwestorzy nie widzieli poważnych powodów do kupowania akcji (i mieli rację). Dzisiaj sytuacja na giełdach akcji wyjaśni się po opublikowaniu o 14.30 amerykańskich danych makro, ale początek sesji powinien być spadkowy szczególnie, że publikowane przed sesją raporty kwartalne Agory i BZ WBK znacznie odbiegały in minus od oczekiwań.
