Taka „niedźwiedzia” reakcja była szczególnie interesująca dlatego, że Goldman Sachs opublikował raport, w którym zapowiadał wzrost ceny ropy do końca roku do 149 USD za baryłkę. Bazą dla tego raportu były tylko reakcje popyt – podaż, czyli to, co w najmniejszym stopniu wpływa na rynki, ale ponieważ Goldman Sachs w swoich prognozach się nie w tym roku nie mylił to rynek powinien był zareagować zwyżką. Nie zareagował. Cena ropy spadła w ciągu godziny z prawie 117 USD do nieco powyżej 112,50 USD. Co prawda potem straty systematycznie były odrabiane i dzień skończył się wzrostem o 0,3 procent, ale nie można było tego uznać za „byczą” reakcję.
Rynek akcji bardzo już chciał rosnąć, bo po dwóch dniach dużych spadków odbicie mu się już należało. Bykom pomagało to, że po wtorkowej sesji lepszy od oczekiwań raport kwartalny opublikował Hewlett-Packard. Pomagała też (do czasu zmiany kierunku) taniejąca ropa. Jednak nadal szkodziły Fannie Mae i Freddie Mac. Tym razem Wall Street Journal napisał, że w środę kierownictwo Freddie Mac ma spotkać się z urzędnikami departamentu skarbu w celu ustalenia zakresu dokapitalizowania przez rząd. Ceny akcji tych spółek gwałtownie spadały sięgając poziomu dna sprzed 18 lat. Przypominam, że ich akcjonariusze boją się olbrzymiego zwiększenie ilości akcji, co niewątpliwe miałoby miejsce, gdyby rząd kupił nowe akcje. Również obniżenie przez Goldman Sachs prognoz dla kilku banków szkodziło sektorowi finansowemu.
Indeksy po publikacji raportu o zapasach paliw całkiem mocno wzrosły, ale potem zaczęły się osuwać. Na 1,5 godziny przed końcem sesji zabarwiły się na czerwono, ale końcówka należała do byków. Indeksy S&P 500 i DJIA wzrosły, a NASDAQ prawie się nie zmienił. Nie było to prawdziwe, „bycze” odbicie, ale nadzieje na prawdziwe przechodzą na następny dzień.
GWP rozpoczęła środową sesję neutralnie. Indeksy lekko rosły, ale widać było, że nie ma poważnego popytu. Odbijała po przecenie KGHM. Wydawało się, że rosnące indeksy europejskie wymuszą i u nas wyraźniejszy wzrost WIG20, ale nie widać było chętnych do agresywnego kupna akcji. Po południu, kiedy w Europie skala wzrostów znacznie się zmniejszyła, nasze indeksy wpierw zabarwiły się na czerwono. Potem polowanie na amerykańskie odbicie pozwoliło na powrót WIG20 do poziomu wtorkowego zamknięcia, ale nie był to trwały wzrost. Od czego jednak fixing? Skok o 15 punktów i sesja zamknęła się wzrostem WIG20 o 0,3 proc. Sesja zupełnie niczego w obrazie rynku nie zmieniła. Sygnały sprzedaży nadal obowiązują.
Rynek nie zareagował na publikację danych makro, ale warto zwrócić na nie uwagę. W Polsce produkcja wzrosła jedynie o 5,6 procent (oczekiwano o prawie dwa punkty procentowe większego wzrostu). Jak widać po słabych danych z czerwca (7,2 proc.) przyszły słabe dane w lipcu. To już nie jest ta huśtawka, którą obserwowaliśmy od marca, kiedy to produkcja wzrosła jedynie o 0,9 proc. odbijając w kwietniu do 14,9 proc. Gospodarka hamuje dosyć szybko. Wydaje się, że te dane postawią RPP w sytuacji bez wyjścia: stopy w przyszłym tygodniu nie wzrosną. Być może już w ogóle nie wzrosną (tak jak mówił wczoraj Stanisław Owsiak, członek RPP).
Wojciech Boczoń