Dług publiczny w Polsce wynosi już ok. 710 miliardów złotych – ile dokładnie, można sprawdzić na stronie internetowej www.zegardlugu.pl, powstałej z inicjatywy Stowarzyszenia Koliber.
Każdego dnia polski dług publiczny jest wyższy o 250 milionów złotych. Obecnie, gdy wynosi ok. 710 miliardów złotych na każdego Polaka przypada ok. 19 tys. zł długu.
Zmienić konstytucję, by się nie zadłużać
Stowarzyszenie Koliber apeluje o poparcie pomysłu zamieszczenia w Konstytucji zapisu uniemożliwiającego rządowi dalsze zadłużanie państwa. Jak czytamy:
Zwracamy się do Was z prośbą o zastąpienie ust. 5, art. 216, Konstytucji Rzeczpospolitej, który stanowi:
„Nie wolno zaciągać pożyczek lub udzielać gwarancji i poręczeń finansowych, w następstwie których państwowy dług publiczny przekroczy 3/5 wartości rocznego produktu krajowego brutto. Sposób obliczania wartości rocznego produktu krajowego brutto oraz państwowego długu publicznego określa ustawa.”
Przepisem:
„Nie wolno zaciągać pożyczek lub udzielać gwarancji i poręczeń finansowych, w następstwie których wzrośnie nominalny państwowy dług publiczny. Sposób obliczania wartości państwowego długu publicznego określa ustawa.”
Pod umieszczoną na stronie petycją podpisało się już ponad 3,4 tys. osób. Oprócz samej wartości długu na stronie zaprezentowane są roczne odsetki od długu państwa, razem i w przeliczeniu na jednego Polaka, państwowy dług w przeliczeniu na obywatela, zadłużenie prywatne Polaków, czy zadłużenie prywatne i państwowe.
Dobry pomysł Amerykanów
Zegar długu w Ameryce liczy sobie już ponad 20 lat – powstał w roku 1989, a wówczas dług Amerykanów wynosił 2,7 biliona dolarów. W dwudziestoletniej historii zegar raz, w roku 2000, został zasłonięty, ponieważ dług publiczny przestał rosnąć, a zaczął maleć. Ponownie odsłonięto go w 2002. Za to w październiku 2008 roku na zegarze… zabrakło cyfr, ponieważ amerykański dług przekroczył próg 10 bilionów dolarów.
Sens tworzenia zarówno amerykańskiego, jak i polskiego zegara oddają słowa Douglasa Dursta, syna twórcy zegara w USA – „Myślimy pokoleniowo – nie chcemy widzieć następnych pokoleń sparaliżowanych naszym długiem.”
Źródło: Bankier.pl
