Mija rok od wydania przełomowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie kredytu „frankowego” państwa Dziubaków. Jak dzisiaj wygląda sytuacja prawna „frankowiczów”? Jak kształtuje się orzecznictwo polskich sądów w tym zakresie? Rzecznik Finansowy przygotował analizę dotyczącą najistotniejszych kwestii prawnych, z którymi aktualnie zwracają się do niego kredytobiorcy i wskazał zagadnienia, które wymagają rozstrzygnięcia ze względu na ich znaczenie dla praw konsumentów-kredytobiorców.
– Na bieżąco monitorujemy sprawy kredytobiorców oraz badamy unijne i polskie orzecznictwo dotyczące problematyki kredytów „frankowych”. Rocznica przełomowego wyroku TSUE w sprawie państwa Dziubaków to dobra okazja do posumowania jaki miał on wpływ na orzecznictwo polskich sądów. Mam nadzieję, że jego lektura zachęci „frankowiczów” i ich pełnomocników do podjęcia walki o swoje prawa. My będziemy ich wspierać wszystkimi dostępnymi środkami – mówi dr hab. Mariusz Jerzy Golecki, Rzecznik Finansowy.
Rzecznik Finansowy analizując zgłaszane do niego sprawy dostrzega, że przywołany wyrok wyjaśnił wiele kwestii oraz ugruntował sposób rozwiązywania problematyki kredytów frankowych. Mimo to, w praktyce obrotu oraz w orzecznictwie polskich sądów wciąż pozostają do rozstrzygnięcia ważne zagadnienia prawne, związane w szczególności z sytuacją kredytobiorcy po stwierdzeniu nieważności umowy kredytu. Z przygotowanej przez Rzecznika Finansowego analizy wynikają przede wszystkim następujące wnioski:
– Rzecznik Finansowy dostrzega rozbieżności w orzecznictwie polskich sądów, co do sposobu rozstrzygnięcia w zakresie wzajemnych rozliczeń między stronami w przypadku stwierdzenia nieważność umowy frankowej. Zgodnie z przeważającą linią orzeczniczą, za którą opowiada się również Rzecznik, te rozliczenia powinny być zgodne z teorią dwóch kondykcji;
– Rzecznik Finansowy wskazuje na konieczność uznania za nieuzasadnione stanowiska dotyczącego możliwości żądania przez kredytodawcę wynagrodzenia z tytułu bezumownego korzystania z kapitału w przypadku stwierdzenia przez sąd nieważności umowy kredytu ze względu na zawarcie w niej klauzul abuzywnych;
– w związku z tym, że większość umów kredytów frankowych został zawarta w latach 2006-2008, w ocenie Rzecznika Finansowego, ważnym zagadnieniem jest w tym kontekście czasowym przedawnienie roszczeń wynikających z tych umów;
– Rzecznik Finansowy jednoznacznie negatywnie ocenia zawyżanie opłat przez kredytodawców pobieranych za zaświadczenia o przebiegu kredytu hipotecznego;
– Rzecznik Finansowy dostrzega, że wciąż nie rozstrzygnięta jest potencjalna konsekwencja wydania przez TSUE wyroku w sprawie Dziubak dotycząca możliwości wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem naruszającym prawo unijne;
– Rzecznik Finansowy wskazuje, że w przypadku prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego kończącego postępowanie w sprawie dotyczącej umowy kredytu frankowego, kredytobiorca może zwrócić się do podmiotów legitymowanych do wyniesienia skargi nadzwyczajnej, wśród których jest również Rzecznik.
Źródło: RF
Wojciech Boczoń