Na marcowym posiedzeniu Rada Polityki Pieniężnej zdecydowała się obniżyć stopy procentowe o 0,50 pkt. proc. Decyzja o obniżce jest zgodna z retoryką Prezesa Belki po ostatnim posiedzeniu, a tym samym i oczekiwaniami rynkowymi większości ekonomistów i analityków.
Jednak skala obniżki może być częściowym zaskoczeniem, ponieważ jednak konsensus prognoz zakładał redukcje stóp o 0,25 pkt. proc. Do dostosowania parametrów polityki pieniężnej NBP przyczyniła się przede wszystkim pogłębiająca się w Polsce deflacja, a tym samym i wzrost realnych stóp procentowych. Wpływ na tę decyzję mogły mieć też działania innych banków centralnych. Przede wszystkim chodzi o planowane w marcu rozpoczęcie programu skupu obligacji skarbowych przez EBC, prawdopodobne opóźnienie rozpoczęcia cyklu podwyżek stóp w USA, czy powszechnie oczekiwana kolejna obniżka stóp przez szwajcarski bank centralny. Mając na względzie wysoce prawdopodobne wydłużenie okresu dojścia inflacji do celu oraz pojawiające się ryzyka dla wzrostu gospodarczego, obniżka stóp procentowych ma szanse być właściwą odpowiedzią po stronie dostosowania parametrów polityki monetarnej. Powinna ona zapobiegać ryzyku umocnienia się złotego co podtrzymywałoby presję deflacyjną, ale także powinna stymulować popyt zewnętrzny i wewnętrzny, co będzie sprzyjać szybszemu powrotowi inflacji do celu inflacyjnego. Dane o dynamice PKB w czwartym kwartale wskazały bowiem, że popyt krajowy stopniowo słabnie i choć od stycznia złoty odrobił część strat w relacji do franka szwajcarskiego po decyzji Banku Szwajcarii o uwolnieniu kursu, to jednak nadal wzrost kursu CHF/PLN w relacji rocznej oscyluje wokół 15 proc., co rodzi ryzyka dla obniżenia dynamiki konsumpcji.Stosunkowo duża skala obniżki zmniejsza prawdopodobieństwo dalszych dostosowań parametrów polityki pieniężnej w najbliższym czasie. Mogłyby one mieć miejsce jedynie w sytuacji dalszego pogłębiania się deflacji i wyraźnego osłabienia tempa wzrostu gospodarczego, co wydaje się obecnie mało prawdopodobne. Zatem najprawdopodobniej czeka nas okres stabilnych stóp procentowych co najmniej do połowy przyszłego roku.
Dariusz Winek
Główny Ekonomista Banku BGŻ i BGŻOptima
