Szkoda całkowita w ubezpieczeniu OC to kwestia, która często powoduje spory między ubezpieczycielami oraz kierowcami. Wytyczne KNF-u z grudnia 2014 r. i wyroki sądów nie pozostawiają jednak żadnych wątpliwości.
Ze względu na brak ustawowej definicji szkody całkowitej, kluczowe znaczenie ma orzecznictwo krajowych sądów. Bardzo istotny jest Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12 lutego 1992 r. (sygn. akt. I ACr 30/92). Zgodnie ze wspomnianym wyrokiem: „szkoda częściowa ma miejsce wówczas, gdy uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy, a koszt naprawy nie przekracza wartości w dniu ustalenia przez zakład ubezpieczeń tego odszkodowania. Szkoda całkowita występuje wówczas, gdy pojazd uległ zniszczeniu w takim stopniu, że nie nadaje się do naprawy, albo gdy koszt naprawy przekroczyłby wartość pojazdu w dniu likwidacji szkody”. Szkoda całkowita jest dość podobnie definiowana przez Komisję Nadzoru Finansowego. KNF w swoich wytycznych dla ubezpieczycieli z 2014 r. ustalił, że szkoda całkowita z ubezpieczenia OC występuje wtedy, gdy przewidywany koszt naprawy przekracza wartość rynkową pojazdu sprzed wypadku.
Warto wiedzieć, że od 31 marca 2015 r. zasady ustalania i rozliczania szkody całkowitej, stały się bardziej korzystne dla właścicieli zniszczonych pojazdów. Takie osoby w swoich sporach z ubezpieczycielami, mogą powoływać się na wytyczne KNF-u dotyczące likwidacji szkód z 16 grudnia 2014 r. W tym dokumencie, nadzór finansowy przewidział następujące rozwiązania:
-
zakład ubezpieczeń musi stosować takie same kryteria wyceny (np. przyjęcie kosztu zamienników) niezależnie od tego, jaki charakter ma szkoda (częściowa/całkowita)
-
w przypadku orzeczenia szkody całkowitej, ubezpieczyciel powinien przekazać właścicielowi pojazdu szczegółową wycenę auta przed i po wypadku oraz kalkulację przewidywanych kosztów naprawy
-
towarzystwo ubezpieczeniowe nie może ograniczać możliwości naprawy pojazdu, jeżeli nie wystąpiła szkoda całkowita (koszt naprawy > wartość rynkowa pojazdu sprzed wypadku)
-
zakład ubezpieczeń przy szkodzie całkowitej powinien pomóc poszkodowanemu w zagospodarowaniu wraku (np. przedstawić ofertę odkupienia pozostałości pojazdu za kwotę zgodną z wyceną albo podać adres przedsiębiorcy, który odkupi wrak po wskazanej cenie)
Wytyczne KNF-u z grudnia 2014 r. przewidują jeszcze jedną ważną zasadę. Zgodnie z nią, wartość wypłacanego świadczenia przy szkodzie całkowitej powinna zostać skorygowana, jeżeli nie istnieje możliwość sprzedaży wraku za wcześniej ustaloną kwotę.
Ubea.pl
Pełna wersja tekstu jest dostępna tutaj.
Wojciech Boczoń
