Nie każdy środek trwały nadaje się od razu do gospodarczego wykorzystania. W niektórych przypadkach przed przyjęciem środka trwałego do używania niezbędny jest remont. Należy jednak pamiętać, że remont początkowy środka trwałego nie podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak remont środka trwałego znajdującego się już w użytku.
Remont początkowy zwiększa wartość początkową środka trwałego, a co za tym idzie wysokość odpisów amortyzacyjnych.
Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o PIT jeżeli środki trwałe zostały ulepszone w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcje, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3 500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji.
Remont środka trwałego używanego kosztem
Jednak w przywołanym wyżej przepisie nie został wymieniony remont środka trwałego. Tak więc podlega on zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia wydatku. Ponadto remontu nie można uznać za ulepszenie, gdyż jest to przywrócenie pierwotnego stanu danego środka trwałego. Inaczej przedstawia się sytuacja w przypadku remontu przeprowadzonego przed przyjęciem środka trwałego do użytkowania, który podobnie jak ulepszenie zwiększa wartość początkową danego składnika majątku.
Remont początkowy trzeba amortyzować
Artykuł 22a ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, że amortyzacji podlegają budowle, budynki, lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia, środki transportu oraz inne przedmioty, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, które są nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania. Stosownie do tego przepisu, środek trwały wymagający remontu przed przyjęciem go do używania, nie można uznać za kompletny i zdatny do użytku. Dopiero przeprowadzenie remontu środka trwałego czyni go kompletnym i zdatnym do użytku w dniu zakończenia tych prac i przyjęcia obiektu do używania. Tak więc remont środka trwałego przeprowadzony przed przyjęciem go do używania powiększy jego wartość początkową.
Stanowisko to jest potwierdzone w wyroku NSA z dnia 31 maja 2011 r. (sygnatura: II FSK 25/10), który orzekł: koszty związane z kapitalnym remontem środka trwałego jako wydatki związane z doprowadzeniem tegoż środka do użytku w działalności gospodarczej spółki stanowią koszty związane z zakupem środka trwałego i uzasadniają je do zaliczania do wartości początkowej środka trwałego, a co za tym idzie, do sukcesywnego ich zaliczania do kosztów. Poprzez sukcesywne zaliczanie remontu do kosztów rozumie się ujmowanie kosztów z nim związanych w odpisach amortyzacyjnych, które będą odpowiednie wyższe.
Źródło: Tax Care
Wojciech Boczoń