Gdyby trzeba było pokazać sesję, podczas której gracze zachowują się całkowicie irracjonalnie to należałoby wskazać piątkowe zachowanie rynku amerykańskiego jako modelowe. Od dawna wiadomo, że gracze pchają indeksy do góry lekceważąc wszystkie złe dane i bawiąc się w kasyno, ale to, co stało się w piątek było zdecydowaną przesadą. Opublikowane przed sesją raporty z rynku nieruchomości były wręcz dramatycznie złe. Okazało się, że ilość zezwoleń na budowę domów spadła o 6,3 procenta, a ilość rozpoczętych budów spadła aż o 14,6 proc. (do poziomu najniższego od 7 lat). Oczekiwano, że zmienią się jedynie nieznacznie. Co prawda te dane nie pokazuje dokładnie prawdziwego stanu rynku (zdecydowanie bardziej wiarogodne są dane o sprzedaży), ale jednak też coś o nim mówią. I to, co mówią nie wygląda dobrze. Wiadomo jest, że jeśli rynek nieruchomości zawali się to gospodarka wejdzie w recesję. Już mówi się, że w czwartym kwartale PKB wzrośnie jeszcze mniej niż w trzecim. Przy tym stanie wykupienia rynku takie dane powinny być znakomitym sygnałem przynajmniej do realizacji zysków. Nie były. Nawet słabe informacje ze spółek (raporty Applied Materials, Starbucks i spadający jednak, mimo dobrego wyniku kwartalnego, kurs Hewlett-Packarda).
Indeksy trzymały się przez prawie cała sesję blisko poziomu czwartkowego zamknięcia, a ostatnia godzina znowu przynosiła sukces bykom. Szukano najdziwaczniejszych uzasadnień dla takiego zachowania rynku, ale były one niezbyt sensowne. Mówiono na przykład o spadku ceny ropy, ale na wartości traciły jedynie wygasające dzisiaj kontrakty, a styczniowe już rosły. Jedynym powodem do realnego zadowolenia był spory spadek rentowności obligacji. To był jedyny rynek, który prawidłowo zareagował na dane z rynku nieruchomości pokazując, że gracze oczekują dużego osłabienia gospodarki. Takie dane i takie zachowanie obligacji powinny były znacznie przecenić dolara, ale zmiana była niewielka. Również ceny surowców zmieniały się jedynie kosmetycznie. W sumie był to dzień remisowy, ale optymizm Amerykańskich byków na rynku akcji jest tak zadziwiająco duży, że wcale się nie zdziwię, jeśli przed przeceną doprowadzą jeszcze do euforii.
Dzisiaj zaczyna się tydzień, w którym publikacja danych makro będzie rzadkością. W poniedziałek zobaczymy jedynie jak zachował się w październiku indeks amerykańskich wskaźników wyprzedających (LEI). Od dawna nie ma on praktycznie żadnego wpływu na zachowanie rynków, ale gdyby, jak się prognozuje, LEI wzrósł to może stać się pretekstem służącym do wzmocnienia dolara. Wątpię, żeby miał wpływ na rynek akcji.
Możliwe odbicie WIG20 od 3.100 pkt.
Piątek złoty rozpoczął, jak prawie codziennie, osłabieniem, czemu sprzyjał osuwający się kurs EUR/USD. Sprzyjała temu osłabieniu również kandydatka na stanowisko prezesa NBP U. Grzelońskiej, która powiedziała, że złoty jest przewartościowany o około 10-15 procent, a Polska nie spełni kryteriów konwergencji do 2009 roku. Wypowiedź raczej dziwna, bo chociaż rzeczywiście słabszy złoty pomagałby eksporterom to jednak o przewartościowaniu trudno mówiąc, bo jego wartość wyznacza rynek. Poza tym taka wypowiedź przed końcem roku, kiedy rządowi zależy na silnym złotym, żeby jak najniżej wycenić zadłużenie zagraniczne, jest wybitnie szkodliwa. Rynek jest jednak nadal bardzo silny, bo osłabienie złotego było znikome. Tyle tylko, że nie wiadomo, czy prawdziwej reakcji nie zobaczymy dzisiaj.
W poniedziałek dowiemy się, jaka w Polsce była dynamika produkcji i jej ceny. Spodziewamy się znowu bardzo dobrego wyniku i to nie miałoby żadnego wpływu na rynki akcji. Złoty może skorzystać z okazji i umocnić się. Zaskakująco słabe dane zaszkodziłyby zarówno akcjom jak i złotemu. Ceny produkcji są zdecydowanie mniej obserwowane, więc reakcji na rynkach nie zobaczymy.
WGPW w piątek nie miała wyboru. Taniejące surowce i spadające indeksy na innych giełdach europejskich prowadziły i u nas rynek na południe. Do tego doszło jeszcze obniżenie przez Bioton prognozy na ten rok i działalność arbitrażystów i było już po sesji. Bardzo słabe dane z USA tylko pogorszyły sytuację, ale dzięki fixingowi udało się zamknąć sesję nad krytycznym poziomem 3.100 pkt. Istotne było to, że podaż była bardzo niemrawa, a obrót mały. W sytuacji, kiedy ceny surowców szybko spadały takie zachowanie rynku sygnalizuje, że nie ma on już ochoty spadać.
W piątek okazało się, że ceny surowców nawet lekko wzrosły, a dzisiaj w grze będą już styczniowe kontrakty na ropę, co (nieco sztucznie) powinno zapewnić wzrost ceny ropy. Tak też się działo, bo portale podają już ceny ropy o około 2 dolary wyższe niż w piątek, ale informują również o spadku ceny, bo styczniowy kontrakt na ropę tanieje. Również miedź rano taniała. W tej sytuacji, przy spokojnym, ale niepewnym zachowaniu rynków Eurolandu, nasz rynek powinien zagłębić się w marazmie. Gdyby jednak ceny surowców ruszyły do góry to możliwe jest wypracowanie wzrostu. Wzrostu, który jednak niczego by nie przesądził. Można się nawet obawiać, że będzie powstawało prawie ramię formacji RGR (z linią szyi na 3.100 pkt.), która, gdyby się do końca uformowała, może zapowiadać duże spadki.
Wojciech Boczoń