Powodzenie kampanii reklamowych on-line, które są skierowane do wyselekcjonowanych geograficznie grup internautów, zależy od poprawnego pobrania adresu IP klienta w połączeniu internetowym. Jeśli źle się tego dokona, istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia niespójności pomiędzy wynikami adserwera, a monitoringiem przebiegu i efektywności kampanii internetowej.
Zaproponowana przez IAB standaryzacja sposobów pobierania IP klientów, pomoże znacznie zredukować albo nawet wyeliminować chaotyczne i nieuporządkowane działania na tym polu.
Największe podmioty rynku internetowego w Polsce uznały, że istotne dla spójnego rozwoju rynku będzie przyjęcie określonych standardów klasyfikacji grup adresów IP. Tego rodzaju działania pozwolą dokonywać jednoznacznego podziału adresów IP na publiczne i niepubliczne, dadzą szansę na ustalenie zalecanych metod identyfikacji adresu IP na podstawie łańcucha serwerów pośredniczących.
Materiał opublikowany na stronie www.iab.com.pl wyszczególnia adresy IP rozpoznawane jako niepubliczne. Kierowanie przekazów reklamowych do internautów z konkretnego kraju, regionu, województwa odbywa się jedynie na podstawie adresów publicznych IP. Dlatego tak istotne jest przyjęcie standardu klasyfikacji klas adresów IP, w celu dokonywania jednoznacznego podziału na publiczne i niepubliczne.
Dodatkowo prezentowane są zasady pobierania IP w sytuacji, kiedy istnieje więcej niż jedno źródło informacji o numerze IP danego połączenia. Zamieszczono tam także zalecane sposoby pobierania IP klienta, które zilustrowano odpowiednimi przykładami.
Metoda pobierania adresów IP klientów w połączeniach internetowych standaryzuje działania mające na celu rozpoznawanie czynników mogących potencjalnie zaburzać otrzymywane wyniki.
Adres IP jest 32-bitową liczbą całkowitą zawierającą informacje o tym, do jakiej sieci włączony jest dany komputer oraz jednoznaczny adres w tej sieci. Zapisywany jest on w postaci czterech liczb dziesiętnych oddzielonych kropkami. Każda liczba dziesiętna odpowiada 8 bitom adresu IP. Adresy IP podzielone są na klasy.
Klient w komunikacji internetowej, łącząc się do serwera WWW, przekazuje swój numer IP poprzez:
1. numer IP połączenia
2. numer IP przekazany w nagłówku „Client-ip” [Opcjonalnie]
3. numery IP przekazane w nagłówku „X-Forwarded-For” [Opcjonalnie].
W przypadku, kiedy do dyspozycji mamy więcej niż jedno źródło informacji podane powyżej, należy stosować poniższe zasady.
Najwyższy priorytet mają numery IP przekazane w nagłówku http „X-Forwarded-For”. Jeżeli w nagłówku pojawia się łańcuch adresów IP, to należy pobierać adres publiczny najbliższy nagłówkowi „X-Forwarded-For”, patrząc od strony klienta. W wypadku braku nagłówka „X-Forwarded-For” lub gdy zawiera on same adresy niepubliczne, a gdy istnieje nagłówek „Client-ip” i przekazany w nim numer IP jest publiczny, należy pobrać ten właśnie numer. W wypadku, gdy nie istnieją nagłówki „X-Forwarded-For” ani „Client-ip” lub przekazane przez nie numery nie są publiczne należ użyć numeru IP połączenia.
Szczegółowe informacje dotyczące autorskiej metody zalecanych sposobów pobierania IP klienta w połączeniach internetowych, można znaleźć na stronie www.iab.com.pl.
